تخطي إلى المحتوى الرئيسي

تاريخ علماى بلخ ( فارسي ) — صفحة 297

مساهمون:

ص٢٩٧
گشتاسب شروع كرده است « 1 » . غلامحسين مصاحب و علامه دهخدا مىگويند : دقيقى قصيده و غزل نيز مىسروده و سخن‌گويان بزرگى ، چون عنصرى بلخى و فرخى سيستانى از سبك او پيروى كرده‌اند « 2 » . در دايرة المعارف بزرگ زرين آمده است كه دقيقى داراى طبع و اسلوب و سبك ويژه‌اى بوده است . از ابيات شاهنامه مىتوان دريافت كه دقيقى داراى استعداد شعر حماسى كه لازمهء آن قدرت تخيّل مىباشد نبوده است و بدين منظور اشعار رزمى او بلاغت و قوت ساير اشعار او را ندارد « 3 » . دقيقى آخرين شاعر بزرگ دورهء سامانى محسوب مىشود و مىتوان گفت كه در ميان سخن‌گويان دورهء سامانى پس از رودكى مقام دوم از آن او بود « 4 » . در دايرة المعارف الاسلاميه آمده است كه دقيقى ، مذهب زرتشتى داشت و شراب مىخورد و آن را حرام نمىدانست « 5 » . دكتر رهين بر اين عقيده است كه دقيقى در سرودن حماسه بهترين وزنى را برگزيد ؛ و اين كار او سرمشقى شد براى تمام حماسه‌سرايان ديار ما . از زمان دقيقى تا زمان ما هر منظومه حماسى كه به زبان درى پديد آمده است از حماسه‌هاى ملى گرفته تا حماسه‌هاى دينى و تاريخى همه به همين وزن سروده شده است « 6 » . و نيز اضافه مىكند ديوان دقيقى حاوى منظومهء گشتاسب‌نامه ، قصايد و قطعات و تغزلات و ابيات پراكنده ، به همت و كوشش آقاى دبير سياقى تصحيح شد و به سال 1347 ش در تهران به چاپ رسيد « 7 » . دكتر محمّد جواد شريعت ابيات ، قصايد ، غزليات ، و گشتاسب‌نامهء دقيقى را گردآورى كرده آن را به صورت ديوانى در تابستان سال 1368 ش به چاپ رسانده است .
هامش
( 1 ) - گلزار جاويدان ، ج 1 ، ص 494 . ( 2 ) - دايرة المعارف فارسى ، ج 1 ، ص 983 ؛ لغت‌نامه ، ج 7 ، ص 10960 . ( 3 ) - دايرة المعارف بزرگ زرين ، ج 1 ، ص 770 . ( 4 ) - دايرة المعارف از عصر حجر تا عصر فضا ، ج 2 ، ص 602 . ( 5 ) - دايرة المعارف اسلاميه ، ج 9 ، ص 251 . ( 6 ) - دقيقىنامه ، ص 20 . ( 7 ) - همان ، ص 33 .