شاگردان او بوده و رواياتى را نيز از فريابى نقل كرده است « 1 » .
سمعانى نام او را عبد اللّه ثبت كرده و نيز او را در شمار راويان بزرگ فرياب آورده است « 2 » ، و همچنين او را از جمله اساتيد بقّار رملى دانسته و مىگويد : بقّار ، از وى رواياتى نقل كرده است « 3 » .
ذهبى مىگويد : عبيد اللّه بن محمّد فريابى ، از شاگردان عبيد اللّه بن عمر قواريرى است « 4 » .
ابو نعيم اصفهانى او را تنها در سند يك روايت ، عبيد اللّه بن محمّد بن هارون فريابى آورده ، و در صفحات بعد به فريابى اكتفا كرده است . اين روايت از طريق اوست :
عبيد اللّه بن محمّد بن هارون فريابى باسناده ، عن النبى صلّى اللّه عليه و إله قال : انزل القرآن على سبعة أحرف « 5 » .
حضرت فرمود : قرآن كريم بر هفت عنوان نازل شده است .
[ 411 ] عتاب بن محمّد بن شوذب بلخى
عتاب بن محمّد بن شوذب بلخى ، از محدّثان مشهور بلخ به شمار مىرفت . وى رواياتش را از طريق اسماعيل بن ابى خالد و كعب بن عبد الرحمان روايت مىكرد . علما او را مورد اعتماد و مستقيم الحديث مىدانند . امّا قتيبة بن سعيد بغلانى و سعيد بن جناح بخارى زاهد از او رواياتى را نقل كردهاند « 6 » .
هامش
( 1 ) - الثقات ، ج 8 ، ص 406 .
( 2 ) - الانساب ، ج 10 ، ص 207 .
( 3 ) - همان ، ج 2 ، ص 279 .
( 4 ) - الكاشف ، ج 2 ، ص 231 .
( 5 ) - تاريخ اصبهان ، ج 1 ، ص 256 ، 335 ، 441 .
( 6 ) - الثقات ، ج 7 ، ص 295 ؛ التاريخ الكبير ، ج 7 ، ص 56 ؛ و نيز ر . ك : معجم المصنّفين ، ج 2 ، ص 73 ؛ تاريخ افغانستان بعد از اسلام ، ص 800 .