[ 412 ] عتيق بن محمّد بن عبد الرّزاق ماخوانى
ابو بكر عتيق بن محمّد بن عبد الرّزاق ماخوانى ، در يك خانوادهء روحانى و بيت العلم در روستاى ماخوان از توابع مرو به دنيا آمد . او تحصيلات خود را در مرو و شهرهاى تابعه به پايان برد . براى تكميل آن به بلخ رفت و در آن شهر سكنا اختيار كرد . سرانجام وى در ماه جمادى الآخر سال 545 ه . جهان را بدرود گفت .
سمعانى مىگويد : بين خانوادهء ما و او خويشاوندى سببى وجود داشت . وى روايات خود را از طريق پدرش محمّد بن عبد الرزاق روايت مىكرد ، سمعانى همچنين مىافزايد :
من بخشى از علوم حديث را در خدمت او فراگرفتهام « 1 » .
[ 413 ] عثمان بن احمد بن ابى الفضل اشفورقانى
ابو عمرو عثمان اشفورقانى معروف به نالبان يا نعلبند « 2 » ، از فضلا و پيشوايان علم و دانش و نيز فردى خوشسيرت بود . او امامت مسجد جامع شبرغان را به عهده داشت .
عدّهاى از بزرگان نظير ابو جعفر محمّد بن عبد الرحمان بن ابى قصر خطيب سنجرى ، ابو جعفر محمّد بن حسين سمنگانى فقيه و ابو جعفر محمّد بن محمّد بن حسن شرابى از وى روايت نقل كردهاند . ابو سعد مىگويد : ابو عمرو عثمان اشفورقانى پس از پايان تحصيلات از بلخ به اشفورقان بازگشت و مشغول تدريس شد و من از وى بهره بردم . وى در سال 471 ه . در اشفورقان قدم به عالم هستى نهاد و در سال 549 ه . در همان شهر به رحمت حق پيوست « 3 » .
هامش
( 1 ) - الانساب ، سمعانى ، ج 12 ، ص 10 ؛ طبقات الشافعية الكبرى ، ج 7 ، ص 208 ؛ التحبير فى المعجم الكبير ، ج 1 ، ص 610 .
( 2 ) - التحبير فى المعجم الكبير ، ج 1 ، ص 544 .
( 3 ) - الانساب ، سمعانى ، ج 1 ، ص 268 ؛ معجم البلدان ، ج 1 ، ص 235 .