كتابهاى او نامى نبرده است . او در مصر كرسى تدريس حديث داشت و رواياتش را از طريق محدّثانى چون حسين بن محمّد مطبقى ، سليمان بن زبّان ، ابو سعيد بن يونس ، ابو سندى و ابو عمر محمّد بن يوسف كندى نقل مىكرد ، نيز راويانى چون حافظ عبد الغنى ، عمر بن خضر شمانينى ، احمد بن عمر بن قديد و ديگران از طريق او رواياتى را نقل كردهاند « 1 » .
مؤلف اللباب و الانساب مىگويد : ابو الفتح بن مسرور بلخى از جمله شاگردان ابو بكر احمد بن محمّد بن جعفر بن احمد بن خليع بغدادى ، ابو ذر محمّد بن احمد بن عبد الرحمان بن اسحاق الزهيرى ، ابو الحسن محمّد بن سليمان بن منصور بن عبد اللّه الغندلى ، ابو عبد اللّه احمد بن جعفر بن عبد ربه بن حسان برقى كاتب و ابو بكر احمد بن حجر بن حسن بن مؤمل اخبارى است . وى از اين استادان نيز رواياتى را نقل كرده است « 2 » .
ابو الفتح عبد الواحد بن محمّد بن احمد بن مسرور بلخى جندى در ماه ذو الحجهء سال 378 ه . وفات يافته است « 3 » .
[ 394 ] عبد الواحد بن محمّد بن مسعود بلخى
عبد الواحد بن محمّد بن مسعود بلخى ، از محدّثان صاحبنام بلخ به شمار مىرود .
خطيب بغدادى او را در شمار شاگردان ابو سعيد بن يونس آورده و مىگويد : وى رواياتى از استادش نقل كرده است ، نيز محمّد بن عبد الرحمان بن محمّد ازدى از او روايت دارد « 4 » .
هامش
( 1 ) - سير اعلام النبلاء ، ج 16 ، ص 422 ، 516 ؛ فتح المنان بمقدمة لسان الميزان ، ص 365 ؛ طبقات علماء الحديث ، ج 3 ، ص 198 ؛ شذرات الذهب ، ج 3 ، ص 92 ؛ تذكرة الحفاظ ، ج 3 ، ص 1005 ؛ طبقات الحفاظ ، ج 1 ، ص 398 ؛ العبر ، ج 3 ، ص 7 ؛ دايرة المعارف آريانا ، ج 1 ، ص 885 .
( 2 ) - اللباب ، ج 1 ، ص 457 ؛ ج 2 ، ص 83 ؛ الانساب ، سمعانى ، ج 5 ، ص 187 ؛ و نيز ر . ك : الانساب ، ج 6 ، ص 354 ؛ اللباب ، ج 2 ، ص 391 ؛ تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 76 ؛ لسان الميزان ، ج 5 ، ص 86 ؛ تاريخ مدينه دمشق ، ج 5 ، ص 424 ؛ تاريخ بغداد ، ج 5 ، ص 66 ؛ المشتبه ، ج 1 ، ص 181 ؛ توضيح المشتبه ، ج 2 ، ص 471 .
( 3 ) - شذرات الذهب ، ج 3 ، ص 92 .
( 4 ) - موضّح اوهام الجمع و التفريق ، ج 1 ، ص 66 .