انتخاب گرديده است « 1 » . ظاهرا يك نسخهء خطى كتاب موسيقى در اختيار سيّد محمّد مشكوة استاد دانشگاه است « 2 » .
[ 392 ] عبد الواحد بن ابو القاسم بلخى
عبد الواحد بن ابو القاسم بلخى ، در عهد خود بين اقرانش امتياز خاصى داشت . او علاوه بر اصول و فروع فقه اسلامى در رشتههاى متداول عصر خود صاحبنظر بود .
دانشجويان علوم عقلى و نقلى از درس او بهرهمند مىشدند . اين مرد عالم در سال 463 ه . وفات كرده است ولى مدت عمر و محل دفن وى معلوم نيست .
او داراى تأليفات متعددى نيز بوده است كه متأسفانه امروز آن آثار ديگر در دسترس نيست . بنابر نقل مؤلف فقهاى بلخ ، حاجى خليفه صاحب كشف الظنون از كتاب روضهء او نام برده است و مىگويد : كتاب مذكور حاوى يك هزار حديث صحيح ، يك هزار حديث غريب ، يك هزار حكايت و يك هزار بيت است « 3 » .
[ 393 ] عبد الواحد بن محمّد بن احمد بن مسرور بلخى
امام حافظ ، محدّث ، رحّال ، ابو الفتح عبد الواحد بن محمّد بلخى ، معروف به ابن مسرور ، از مفاخر علما و محدّثان بلخ است . وى براى گردآورى حديث بلخ را ترك گفت و به شهرهاى بغداد و شام مسافرت كرد ؛ از آنجا به مصر رفت و مدت كوتاهى در آن سرزمين اقامت گزيد و در آنجا تأليفات زيادى از خود به يادگار گذاشت ، ولى كسى از
هامش
( 1 ) - تاريخ ادبيات ايران ، ج 3 ، ص 271 .
( 2 ) - مجله سخن ، سال 1 ، ش 2 ، ص 110 ؛ فوات الوفيات ، ج 2 ، ص 18 ؛ فهرست كتابخانه مركزى دانشگاه تهران ، ج 3 ، ص 10 .
( 3 ) - فقهاى بلخ ، ص 45 .