گر ديدهء حقبين به جمالش بگشائى * مجنون صفت از پردهء ناموس برائى
( جاويد ) بيا بگذر از اين زهد ريائى * بر باد دهد توبه صد همچو ( بهائى )
آن طرهء طرار كه من ديدهام امروز
جعفر ملا جعفر سبوئى رودبارى
گويا از شاعران سدهء سيزدهم ، به نام خود « جعفر » تخلص داشت . از اوست :
يا رب به جلال و قدر احمد * يا رب به رسالت محمد
يا رب به على آل عمران * آن مظهر حق و سر سبحان
يا رب به بتول و عز و جاهش * هم محسن طفل بىگناهش
يا رب به حسن شهيد الماس * يا رب به حسين و هم به عباس
يا رب به على عز و تمكين * يا رب به علوم باقر دين
اى بار خدا به حق جعفر * هم موسى كاظم مطهر
يا رب به شهيد دانهء نار * يا رب به تقى و شاه ابرار
يا رب به نقى شه زمانه * هم عسكرى آن در يگانه
يا رب به امام ختم مطلق * يابد ز ظهورش شرع رونق
بخشى ز كرم تو جرم ياران * يعنى گنه گناهكاران
( جعفر ) كه مجرمى است دربند * محتاج به رحمت خداوند
اميد وى از خداى اكبر * بخشد گنهش به روز محشر
جعفرى محمد حسن فرزند محمد رحيم خوئى تبريزى
فاضل اديب خوشخط در نگارش نستعليق ، از شاعران سدهء سيزدهم با تخلص