عارفچه
ميرزا حسين فرزند ملا اسماعيل طبسى اصفهانى
مولد وى در اصفهان و در علوم دينى از علما و دانشمندان آنجا بهرهها برد ، مخصوصا در علوم حديث تبحر تام بهم رسانيد ، بيشتر اشتغالش به وعظ و ارشاد بود ، داراى اشعار بسيارى است با تخلص « عارفچه » لقبى كه امام جمعه وقت اصفهان به دو داده بود ، به مدايح و مراثى اهل بيت عليهم السلام اهتمام وافر داشت . كتابهاى « زاد المواقف » و « زاد العارفين » و « زاد الواعظين » و « انيس الواعظين » از آثار چاپشدهء وى مىباشد . به سال 1322 در اصفهان درگذشت و در تخت فولاد به خاك سپرده شد .
در مدح و منقبت حضرت امام باقر عليه السلام گويد :
امام پنجمين قطب مفاخر * يگانه سرور اسلام باقر
فلك باشد غلام رفعت او * مَلَك دايم بطوف تربت او
مقام و جاه آن حضرت رفيع است * مزار پاك او اندر بقيع است
به امرش باشد از مه تا بماهى * ورا مىزيبد آرى پادشاهى
زبان عاجز كه اوصافش كند نقل * كجا بر كنه ذاتش پى برد عقل
ثناى او خداوند وفى گفت * دُرِ مدحش رسول ابطحى سفت
محمد طينت است آن حجت رب * نسب دارد ز حيدر از ام و اب
خوش آن كو پيرو آن ذو المقام است * فلك فرمانبر وى چون غلام است
از او شد جمله احكام خدا نشر * شفيع دوستان اندر صف حشر
چون آن نور امامت در جهان تافت * به آسانى رموز علم بشكافت
چو او بشكافت علم دين سراسر * شريعت يافت از او زيب و زيور
شكافنده علوم دين هم او بود * نماينده رسوم دين همو بود
تولايش بجو كاين اصل دين است * به حق حق كه قول حق همين است
نجات از هول و بيم روز محشر * چه باشد مهر آن شاه فلك فر