نوشته و تصحيح كرده است ، داراى مؤلفاتى چند مىباشد چون « تجريد البلاغة » و « نظم لطيف » و « حل الأحجية » و « العروة الوثقى » و « فصول اصول العام فى علم الكلام » كه به سال 1246 تأليف شده است .
طالب سيد طالب فرزند محمد طالب مازندرانى
اديب شاعر با تخلص نام خود « طالب » ، جنگى به خط خود به سال 1119 گرد آورد .
در سوگ امام حسين عليه السلام گويد :
در محرم مىزند تا روز محشر فاطمه * از غم آن نوجوانان سنگ بر سر فاطمه
قطرهء آبى بجز خونابه دل خوردن نداشت * زين مصيبت در كنار آب كوثر فاطمه
نيست فارغ ساعتى از ناله و فرياد و آه * با دل پراضطراب و ديدهء تر فاطمه
. . . . . . . . . * . . . . . . .
در گلستان جنان دارد دل محنتفزا * زين عزا بىمونس و بىيار و ياور فاطمه
از جفاى آن ستمكاران بىشرم و حيا * داغها دارد بدل تا روز اكبر فاطمه
ريخت خون دل بجاى اشك در گلزار خلد * از براى ماتم آل پيمبر فاطمه
در رياض خلد مىگريد مدام از سوز دل * زين مصيبت از غم اولاد حيدر فاطمه
جامهء صبر از گريبان تا بدامان چاك زد * زين عزا از فعل آن قوم ستمگر فاطمه
آه از آن روزى كه ( طالب ) با جميع قدسيان * شد پريشان حال و بىسامان و مضطر فاطمه
طالب الحق سيد محمد فرزند محمد باقر طباطبائى يزدى
از شاعران اواخر سدهء سيزدهم و اوايل سدهء چهاردهم ، در تاريخ وفات پدرش گفته است :