نزدشان اين خطوط حرمان است * زيره بردن به شهر كرمان است
ليك در نزد آن سليمان جاه * مور هم مىبرد ملخ همراه
شريفى ميرزا على محمد فرزند محمد على شريف اژهاى اصفهانى
از دانشمندان اوايل سدهء چهاردهم ، اديب فاضل شاعر با تخلص « شريفى » ، به سال 1324 اين شعر را از خود نوشته است :
خدايا به حق بنى فاطمه * مرا با خودت آشنائى بده
كه خورسند باشم به وقت رحيل * مرا دستگيرى كن اى من دخيل
همه عمر ضايع چه من كردهام * ز اعمال و كردار شرمندهام
به حق حقانيتت اى خدا * كنى رحم بر ما به هر دو سرا
تو توفيق ده تا كه مردانهوار * گذشتى كنم من از اين روزگار
همه حال من حال مجذوب كن * كه امر تو باشد يكن بعد كن
( شريفى ) چو هميان عصيان شدست * ندارد بهجز رحمت تو به دست
شعرى ميرزا اسد اللّه فرزند مهدى كاشانى
دانشمند متبحر در حديث و تاريخ و ديگر دانشهاى دينى ، نيكونگارش و زيباخط ، گويا در طهران اقامت داشته است . داراى تأليفاتى است چون « بهجتنامه » و « النفائس فى شرح الخصائص » و « المآثر الحسينية » كه آن را در محرم 1315 بپايان برده .
در وصف نفايس خود گويد :
نفايس كردم اينك نام اين گنجينه تا دانى * كه بر وى از گهرهاى خصايص گشته ارزانى