آيتاللّه سيد ابو الحسن اصفهانى مدتى نيز به علت كسالت مزاج براى استراحت و معالجه به « بعلبك » لبنان رفت و سرانجام در سيزدهم آبانماه 1325 خورشيدى در كاظمين عراق در سن 88 سالگى بدرود حيات گفت . براى تشييع جنازه او « سميعى » رئيس تشريفات دربار از طرف شاه و « محمد رضا آيتاللّهزاده » عازم عراق شدند و محمد رضا پهلوى ( شاه سابق ) در مجلس ترحيم او در مسجد شاه تهران شركت كرد .
در مورد محاسن اخلاقى او « مخبر السلطنه هدايت » در كتاب خود « خاطرات و خطرات » مىنويسد : « حكايتى از اورنگ شنيدم كه دليل بر نهايت برخورد به حقيقت ديانت [ سيد ابو الحسن اصفهانى ] دارد . گفت سيدى از تلاميذ آن مرد سعادتمند ، مورد بىلطفى شد ، كارش به منتهادرجهء پريشانى كشيد . من در خدمت آن مرحوم آبرويى داشتم . وقتى عرض كردم بيچارگى فلان طلبه بىاندازه شده است . فرمودند اين بدبخت دست از فضولى برنمىدارد ، هميشه از فسق مردم صحبت مىكند ، آخر خداوند فسق فسّاق را بهتر از من و تو مىداند بلايى بر آنها نمىفرستد ، ترا چه مىرسد كه جاسوسى كنى و از فسق مردم خبر بدهى و از كجا بر صحت خبر آگهى دارى . تعهد كردم او را ملامت و نصيحت كنم . اظهار لطف فرمودند » .
م : 1 - حائرى ، عبد الهادى . تشيع و مشروطيت در ايران .
2 - بامداد ، مهدى . شرح حال رجال ايران ، ج / 1 .
3 - صدر ، محسن : خاطرات صدر الاشراف .
4 - مكى ، حسين . تاريخ بيستساله ايران ، ج / 2 و 3 .
5 - ملكالشعراء بهار ، محمد تقى . تاريخ مختصر احزاب سياسى ايران ، ج / 1 .
6 - مخبر السلطنه هدايت ، مهدى قلى . خاطرات و خطرات .
7 - مجلهء وحيد ، سال 4 ، شماره 11 . صاحب امتياز سيف اللّه وحيدنيا .
اصفهانى ، سيد حسن [ آيتاللّه ]
آيتاللّه سيد حسن اصفهانى فرزند « آيتاللّه سيد ابو الحسن موسوى اصفهانى » در سال 1319 قمرى در خانوادهاى روحانى به دنيا آمد . تحصيلات مقدماتى را نزد اساتيد وقت آموخت و همواره از تعليمات پدرش نيز بهرهمند بود . پس از تكميل دورهء مقدمات و سطح و خارج ، در سنين جوانى به درجهء اجتهاد رسيد .