تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 91

مساهمون:

ص٩١

مظلوم ( 1325 )

محمّد مهدى مظلوم‌زاده ، كه در شعر « مظلوم » تخلّص مىكند ، فرزند كربلايى نصر اللّه ، در سال 1325 هجرى شمسى در يكى از روستاهاى كازرون فارس پا به عرصهء حيات گذاشت . بهتر است آنچه خود دربارهء زندگىاش برايم نگاشته با مختصر تغييرى بياورم : مظلوم‌زاده مىگويد : « پدرم در روستاى زادگاهم نانوايى داشت ، بعد آن را به بقّالى تبديل كرد . از خردسالى مرا به شهر آورده و در دوسالگى به مكتب فرستادند و تا شش‌سالگى دورهء ابتدايى را در مكتب شيخ على اصغر كوهى و شيخ ماشاءالله طىّ كردم ؛ آنگاه به دبستان رفتم و بار ديگر كلاس ششم ابتدايى را با موفّقيت و نمرات عالى به اتمام رساندم و چون به زبان انگليسى علاقه داشتم ، در همان دورهء ابتدايى با حروف انگليسى آشنا شدم كه در دورهء دبيرستان پيشرفت بيشترى داشتم . در سال 1336 پدرم را از دست دادم . ازآن‌پس با ناملايمات و سختىهاى زيادى روبه‌رو شدم همين امر سبب گرديد كه لب به سرودن شعر بگشايم . برادر بزرگم شادروان شكر اللّه مظلوم‌زاده ( متوفّى 1369 شمسى ) كه خود در سرودن شعر و هنر خطّاطى و نقّاشى و خاطره‌نويسى يد طولانى داشت ، مرا تشويق كرد كه بازهم شعر بگويم و نخستين شعرى كه در كلاس ششم ابتدايى سرودم با اين بيت آغاز مىشد :
روزى اندر باغ ديدم بلبل شوريده‌حالى * داشت با گل رازها چون عاشق نيكوخصالى