ياغى
بميرم چنين بىقرارت نبينم * سراسيمه در انتظارت نبينم
شنيدم كه از درس ياغى شدستى * خجل پيش آموزگارت نبينم
سراغ مى و كوى ميخانه گيرى * الهى بميرم ! خمارت نبينم
به غم آشنا شد دلت ، خون بگريم * كه چون خويش بىغمگسارت نبينم
بهار منا ، اى گل لادن من ! * چنين خسته از روزگارت نبينم
شكستى سر زلف و دلها شكستى * شكستى چو زلفت به كارت نبينم
خزان جلوه دادى بهارى گلش را * تو اى عشق ! ديگر بهارت نبينم
ز گيسوى آن نازنين قصّه گفتى * نسيما ! دگر مشكبارت نبينم
« هنر » بىقرار از غمت بود و گفتا * بميرم ، چنين بىقرارت نبينم
بهترين بهانه
تو آخرين ترانهء منى * امّيد جاودانهء منى
لطيف و دلكش و مهربان * نواى عاشقانهء منى
سبك چو خواب سبز بوتهاى * شكوفهاى ، جوانهء منى
به عمر هرچه بود قصّهء تو بود * پريوش فسانهء منى
ز خانهء خيالم آگهى * شعور شاعرانهء منى
گهى به اوج مىبرى مرا * فضاى عارفانهء منى
دمى به عمق مىكشانىام * كه بحر بىكرانهء منى
چو با منى ، سراغ از كه گيرمت * تو آنِ بىنشانهء منى
در اين زمان پرهراس و بيم * قرار و امن خانهء منى
براى زيستن امّيد جان * تو بهترين بهانهء منى