تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 722

مساهمون:

ص٧٢٢
ملك‌الشعراء ، سعيد نفيسى ، علّامه محيط طباطبائى و . . . در حضور پدرش تشكيل مىگرديد نكته‌ها آموخت و پس از وفات پدر در سال 1319 از محضر علماى بزرگى مانند مرحوم آيت‌الله علوى بروجردى ، آيت‌الله ميرزا خليل الله فقيه كاشانى استفاده كرد و ضمن درآمدن به عضويت انجمن ادبى صبا در كاشان كه به رياست مرحوم ميرزا حسينعلى منشى تشكيل مىشد و مجالست و رفاقت با افرادى همچون مرحوم پرتو بيضائى و مرحوم علامهء فيض و مرحوم كيوان سميعى و . . . در شعر و ادب پارسى ممتار گرديد . همايون حافظه‌اى بسيار قوى و نيرومند داشت و آثار بسيارى از شعراى بزرگ ايران را به خوبى مطالعه كرده و اكثر ابيات شاهنامه فردوسى و غزليات كليم و اشعار صباحى بيدگلى را حفظ كرده بود . » از آل ياسين غير از ديوان غزليات كه در سال 1382 چاپ و منتشر شده چهار منظومه در بحر متقارب بشرح زير دارد : ترجمه منظوم نهج البلاغة ( 1373 ) منظومهء شهيدان كربلا ( 1375 ) منظومه صحيفه سجاديّه و ميراث حضرت زهرا عليها سلام ( 1377 ) زندگينامه منظوم حضرت امام رضا عليه السّلام كه توفيق چاپ آن را نيافت . از آثار ديگر او تفسير اللغات اوست كه به صورت نظم و نثر به شيوهء گلستان سعدى با چاشنى طنز در زمينه‌هاى سياسى و اجتماعى شامل سى قسمت كه در سال 1330 در هفته‌نامه شفق كاشان به چاپ مىرسيد . نمونه‌هاى زير شعر اوست :

خواهشگر نگاه

خواهشگر نگاه دلم راه او گرفت * در مى سراى نرگس مستش سبو گرفت اشكم چو خواست غوطه زند در نگاه او * با خون دل به عزم طهارت وضو گرفت مىخواست دل حكايت ايام غم كند * طوفان بغض سوخته راه گلو گرفت موج سرشك دامن ما را رها نكرد * اين طفل نورسيده بدين دايه خو گرفت بر ما حرام كرده فقيه غناى طبع * نانى كه خواجه در گروش آبرو گرفت سرمايه‌دار را نبود ، دست بذل مال * دريا تمام هستى خود ز آب جو گرفت
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 722 | سيد محمد باقر برقعى