وفا ( 1318 )
حاج رضا اكبرى فرزند حسين كه در شعر از تخلّص وفا استفاده مىكند در سال 1318 هجرى شمسى در روستاى دستگرد برخوار از توابع استان اصفهان چشم به عالم هستى گشود ، خواندن و نوشتن را در روستاى زادگاهش آموخت ازآنپس به كار كشاورزى پرداخت .
حسين سرور شاعر اصفهانى درباره حاج رضا اكبرى چنين مىنويسد : « وفا كشاورزى است كوشا و پركار تا حال مزرعههاى بزرگى را با دست توانمند خود با علاقهء وافرى احيا نموده است و هماكنون نيز به شغل كشاورزى اشتغال دارد و از اين رهگذر روزگار مىگذراند با آنكه از سواد چندانى برخوردار نيست امّا اشعارش بيشتر رنگ اخلاقى و انتقادى دارد .
رنج دهقان
رنج فزون به كار اگر برزگر كشيد * دست محبتى نه كس او را بر سر كشيد
هرگز شنيدهايم كسى ياد او كند ؟ * از درد و رنج ناله اگر از جگر كشيد
با ناله گفت دختر دهقان كه باب من * ديشب نخفت و درد بسى از كمر كشيد
او را نبود خانه و ليكن خداى مال * بر گِرد قصر خويش حصار از حجر كشيد
هركس به سهم خويش اگر زحمتى ببرد * باب وى از چه روز همه بيشتر كشيد