بنويسم و بخوانم داراى طبع شعر بودم و به تشويق مادرم براى هر واقعهاى كه در خانه يا مدرسه پيش مىآمد شعرى به اندازهء فهم و سواد خود مىساختم و هنوز بعضى از همشاگردىها و معلّمهاى سابق من مقدارى از اشعار سرودهام را از بر دارند و برايم مىخوانند .
خانم سعيدى اضافه مىكند از وقتى كه جوان بودم پيوسته در مجامع فرهنگى و ادبى حضور مىيافتم و از استماع سخنان بزرگان ادب چون ملكالشعرا و فروزانفر و سعيد نفيسى و رشيد ياسمى ، نصر الله فلسفى ، تقىزاده و دكتر صورتگر و شعراى نامدار آن زمان مانند ورزى و رهى معيّرى و ابو القاسم حالت و اميرى فيروزكوهى و محمد فرّخ و مؤيّد ثابتى و بسيارى ديگر كسب فيض مىكردم . »
خانم سعيدى سالها با مطبوعات و مجلههائى چون سخن و يغما و وحيد و گوهر و اطّلاعات هفتگى كه طبع و نشر مىشد همكارى مىكرد و در سال 1324 خود نيز مجلهء ( بانو ) را منتشر كرد و مدّت دو سال اين مجله به فعاليت خود ادامه داد و نيز در سال 1346 و 1350 دو دوره به نمايندگى مجلس شوراى ملى از تهران انتخاب شد .
نعمت الله قاضى ( شكيب ) دانشمند و نويسندهء نامور درباره خانم سعيدى چنين مىگويد :
« نيّر از اوان نوجوانى به استعداد شاعرى كه جهانآفرين در نهادش به وديعه نهاده بود پى برد و به سرودن شعر پرداخت ، آشنائى وى با زبان و ادب فرانسويان از همان هنگام در آثارش اثر گذاشت و به سخنش نرمى ، روانى ، شيوائى بخشيد كه از آن مىتوان به شعر ( سهل و ممتنع ) تعبير كرد و در پيروى از شيوهء سخنسرائى ايرج ميرزا در ميان بانوان سخنآفرين پارسىگوى مىتوان وى را شاعرى موفّق بخوانيم . »
خانم سعيدى كه در شعر گاهى از تخلّص نيّر استفاده مىكند نخستين سرودههايش قصّههاى لافونتين است كه مكرّر طبع و نشر گرديده و دوّمين مجموعه شعرش بنام ترانهء من و آخرين مجموعهاش تحت عنوان نقش آينده است كه هر دو
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 550
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٥٥٠