نقّاش ( 1353 - 1296 )
سيد محمود نقّاش زرگر در سال 1296 هجرى شمسى در كرمانشاه در خانوادهاى مذهبى و هنرمند پا به عرصهء حيات گذاشت . پدرش سيّد اسماعيل از هنرمندان نامى كشور بشمار مىرفت . از شاهكارهاى اين هنرمند ساخت در نقرهاى حرم مطهّر حضرت امام موسى بن جعفر عليه السّلام در كاظمين است كه همواره مورد تحسين هنرمندان جامعه اسلامى قرار گرفته است .
نقّاش زرگر پس از طى تحصيلات به استخدام فرهنگ ( آموزش و پرورش ) در آمد و در دبيرستانهاى كرمانشاه به تدريس در رشتهء رياضيات اشتغال داشت . دوست شاعر گرانقدر فريدون ضرغامى همشهرى وى او را چنين معرفى مىكند : « او مردى فاضل و شاعرى توانا و طنزپرداز و نويسندهاى چيرهدست بود بهطورىكه اغلب هنرمندان تئاتر براى اجراى نمايشنامههاى خود از راهنمائىهاى او بهرهمند مىشدند . »
نقاش زرگر در كار مطبوعات فعاليت چشمگيرى داشت و به همين منظور امتياز هفتهنامهء « بخت جوان » را گرفت و به انتشار آن پرداخت . اين هفتهنامه در سال 1330 تحت نظر هيئت تحريريه اداره مىشد و تا سال 1333 به فعاليت خود ادامه داد آنگاه در محاق تعطيل افتاد .
نقاش زرگر علاوه بر فعاليت مطبوعاتى از اعضاى مؤثر حزب ايران بود يعنى به عنوان دبير حزب فعاليت داشت و در جريان ملى شدن صنعت نفت از افراد فعّال بشمار