تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 462

مساهمون:

ص٤٦٢

نعمتى ( 1357 )

عليرضا نعمتى ، فرزند حسين ، در اوّل اسفندماه 1357 شمسى در تهران چشم به جهان گشود . تحصيلات ابتدايى و دورهء راهنمايى را به انجام رسانيد و به دليل علاقه و استعدادى كه در هنرهاى تجسّمى مانند نقاشى و خطّاطى از خود نشان داد ، به طرف اين رشته كشيده شد و هم‌اكنون هنرجوى هنرستان صدا و سيما در رشتهء تجسّمى مىباشد . عليرضا نعمتى دربارهء ذوق و قريحهء شاعرى خود چنين مىگويد : « در خانواده‌اى كه هنر را ارج مىنهادند و با شعر مأنوس بودند ، پرورش يافتم . شكوفايى طبع هنردوستى و هنرجويى از همان دوران كودكى در من پديدار شد و تا به حال كه هفده بهار از عمرم مىگذرد ، همچنان ادامه دارد و اين قريحه همواره در من زنده مانده است و از سال 1369 سرودن شعر را آغاز كردم و پدر من ، كه مشوّق شعر و شاعرى من بود ، مرا به مطالعهء اشعار بزرگان شعر و ادب واداشت و در ميان اساتيد شعر گذشته به حافظ و صائب بيشتر دلبستگى دارم . سرودن شعر براى من وسيلهء تهذيب روح بوده است . »

نهال سبز اميد

تو نيز خاطر ما را دگر نمىخواهى * قبول مىكنمت ، دردسر نمىخواهى مزن ز راه وفا لاف راه پيمودن * مگو سفر ، كه تو مرد سفر نمىخواهى