ناصرى ( 1316 - 1260 )
ميرزا حسن ناصرى فرزند محمد كاظم از شاعران تواناى معاصر است كه در حدود سال 1260 هجرى شمسى در شهر كاشان پا به عرصهء هستى گذاشت و در آن شهر نشو و نما يافت و دانش اندوخت و در علوم ادبيّه تبحّر يافت و قريب هشتاد و پنج سال زندگى كرد .
ميرزا حسن ناصرى از قصيدهسرايان نامور زمان خود بود و در شعر از سبك و شيوهء قاآنى پيروى مىكرد . بر لغات فارسى و عربى تسلّط داشت و در شناخت فنون شعر و نقد آن استاد و صاحبنظر و بصيرت بود .
شاعر نامور كاشان صائم دربارهء وى چنين مىگويد : « ناصرى از گرانسنگ سخنورانى به شمار مىرود كه بر هنر و مواريث ادب و موازين فن و معيارهاى فصاحت و بلاغت شعر سروده و به ذروهء كمال بالفعل و غناى ذاتى رسيده و خود نيز بدين كمالات صورى و معنوى به درگاه خداوند سخنآفرين سپاسگزار و در نفس نفيس رضايت كامل و انتهاجى شامل احساس مىكرده است .
ناصرى ، دايى شادروان حسينعلى منشى شاعر نامدار كاشان و رئيس انجمن ادبى صبا بود و منشى ، تحت توجّهات او رشد كرد و در شعر و ادب مقام و منزلتى و الا يافت و مراحل كمال را پيمود .
ناصرى در زندگى اولادى پيدا نكرد و بلاعقب بود . سرانجام در دوازدهم مهر ماه