و در اين رهگذر آثارى از خود بجا گذاشته است .
منوچهرى شاعرى غزلسراست و از انواع شعر قالب غزل را برگزيده است در عين حال در سرودن شعر نو طبعآزمائى مىكند . تأليفات زير از آثار اوست : 1 - غزليات حافظ را روان و درست بخوانيم 2 - در ضيافت حافظ با خيام 3 - ديوان ترنم ترانهها 4 - عرفان حافظ .
شراب خنده
به انجمن دستهدسته اختران را * به شب در پاى گيسوى تو ديديم
به دنيا هرچه گل در باغ گل رُست * به سجده بر سر كوى تو ديدم
بجانم تير از آن چشمان جادو * روان از قوس ابروى تو ديدم
شميم رازقى يا نرگس و ياس * رهين منت از بوى تو ديدم
شراب خندهات مستم اگر كرد * بدستم ساغر موى تو ديدم
ببوسم گونه و پا سرت را * سرورم را فقط در جان دلجوى تو ديدم
گلهاى مينو
گل رويت ، سمن بويت ، سيهمويت * به آتش مىكشد ما را ز حسرت بر سر كويت
كدامين سرو آزاده بآزادى سر افرازد * در اين بستان اگر آبى ننوشد از لب جويت
بمژگان آتشافروزى بچشمان جان و تن سوزى * چرا زلف پريشان حلقه كردى تا بيفتم در چه مويت
مگر گردى ، يلى زين فتنه بگذشتهست ؟ * كه تا باور كنم من بگذرم از خط جادويت