ملكى ( 1339 )
بيوك ملكى ، فرزند نور اللّه ، در سال 1339 در روستاى زرجه بستان از توابع شهرستان قزوين چشم به جهان گشود . در سال 1342 به اتّفاق خانواده به شهر كوچيد و رحل اقامت افكند . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در قزوين به انجام رسانيد .
ملكى از سال 1357 قريحهء شعر در او بيدار گشت و به سرودن شعر پرداخت و در سال 1362 به خدمت كانون پرورش فكرى كودكان و نوجوانان درآمد و براى كودكان شعر مىسرود و در سال 1364 به سازمان صدا پيوست و به عنوان سردبير برنامهء بچههاى انقلاب در راديو مشغول كار شد و در سال 1365 مجموعهء شعر مشترك به نام « كلاغ پر » طبع و نشر شد كه نمونههايى چند از او در آن بود و در همين سال با سيروس طاهباز ، احمد رضا احمدى ، جعفر ابراهيمى و اسد اللّه شعبانى در تدوين و جمعآورى شعرهاى كتاب « هزار سال شعر فارسى » همكارى كرد .
ملكى از اسفندماه 1366 به جرگهء گروه سروش در بخش كودكان پيوست و هماكنون نيز در سروش انجاموظيفه مىكند و در همين سال نخستين مجموعهء شعر « ستارهباران » او توسّط حوزهء هنرى سازمان تبليغات اسلامى منتشر شد كه با استقبال زياد روبهرو گرديد . آثار ديگر او عبارت است از : آب و مهتاب ( 1368 ) ؛ رنگينكمان ( 1370 ) ؛ پشت يك لبخند ( 1371 ) ؛ و مجموعهء شعر « كوچهء دريچهها » را آماده چاپ كرده كه به زودى منتشر خواهد شد .