نظام نظم من از هر دو برترى دارد * كه مدحت توام از فكرت متين خيزد
هميشه تا به در مستعان بندهنواز * نواى مسكنت از عبد مستعين خيزد
نواى شادى گردد ز دوستان تو راست * نفير خصم تو را از دل حزين خيزد
در مدح و ثناى فاطمهء زهرا عليه السّلام « 1 »
هجر آن مه ز رنج تنفرسا * كرد قدّ مرا هلالآسا
آفتابم رسيده بر لب بام * دور از آن چهر آفتاب لقا
دارد اينك مرا فراقش پيش * بودم از وصل او اگر برنا
عشق كرد آنچه خواست با من يافت * چون به مُلك وجودم استيلا
دستگاه بزرگ عشق كز آن * راست چون نى ز جان خلق نوا
نيست جز مهر اهل بيت رسول * كه دل كاينات از آن شيدا
اهل بيتى كه جدّ امجدشان * ختم پيغمبران رسول خدا
پدر تا جور ، ابو الحسنين * مادر ، امّ الائمّة النّجبا
مه رخشندهء سپهر عفاف * نيّر تابناك برج حيا . . .
به مناسبت تولّد حجت بن الحسن عليه السّلام شهاب خداى
به شوق تير كه از شست دلستان جهدا * دلم ز سينه چو مرغان ز آشيان جهدا
نشان تير دلم كرد و مى نبيند كس * خطا ز تير وى آنگه كه بر نشان جهدا
ز عشقت اى گهر بحر جان و دل تا چند * به كهرباى من از جزع بهرمان جهدا
بهجز شكفته رخت بر فراز قدّ رساى * نديده كس كه گل از شاخ خيزران جهدا
هزار سال پس از مرگ ، خاكم ار كاوند * به ياد زلف تو ز آن خاك ، مشك و بان جهدا
هامش
( 1 ) - بيتى چند از يك قصيده هفتاد بيتى در ستايش صديقهء كبرى ، فاطمهء زهرا عليها السّلام