انجمن با راهنمايىهاى او به پيش مىروند .
مريم كه در شعر از تخلّص « شقايق » استفاده مىكند ، بيشتر در سرودن دوبيتى و غزل طبعآزمايى مىنمايد و در اين رهگذر از استعداد كافى برخوردار مىباشد .
مناسبت ميلاد حضرت قائم ( عج ) شهاب ثاقب
روييده گل از فراز افلاك * بنهاده قدم فرشته بر خاك
از بوى تو جان گرفت هستى * با روى تو روشن است افلاك
خندان لب باغ از رُخ توست * آلاله ز شوق ، پيرهن چاك
در بزم تو ساقى است مدهوش * هُشيارى و مجلس تو حاشاك
تيغ ار بزنى ، ببوسمت دست * من دست نمىكشم ز فتراك
بنماى رُخ اى شهاب ثاقب ! * تا روح شود ز تيرگى پاك
آن بنده كه سايهپرور توست * هنگام حساب نيست غمناك
امّيد تو مايهء حيات است * توحيد تويى به امر پژواك
در وصف تو هم رواست گفتن * « لولاك لما خلقت الافلاك »
تو دست « شقايق » ار بگيرى * بر بامِ فلك رود چو خاشاك
خاطرهها
غم تمام جهان را كسى كه تنها داشت * هزار قصّه به ياد از شكوه دريا داشت
شدهست ساكن ويرانههاى دردآلود * كسى كه در سر كوى ترانه مأوا داشت
هنوز يادِ من ، افسانهء محبّت اوست * كه رازهاى پر از تازگى به لبها داشت
دلم به ماتم فرياد مبتلا شده بود * در آن زمان كه لب از اين وظيفه پروا داشت
رسيد بادِ صبا چون ز كوى سبز بهار * عروس خاطر ما را به شور و غوغا داشت
فرارسيد زمان گذشتن از شب درد * شبى كه مژده سرچشمههاى فردا داشت