شعله ( 1324 )
احمد اسد اللّهى شاعر خوشقريحه و توانا و نويسندهء پژوهشگر در شهر كرمان از مادر زاد و در اين شهر نشو و نما يافت و دانش اندوخت و در راه تعليم و تربيت فرزندان مردم سى سال مجاهدت كرد . پدرش با اينكه پيشهورى سختكوش بود از سير در عالم عرفان غافل نماند و عاشق مولانا و مثنوى او بود .
اسد اللّهى كه در شعر شعله تخلص مىكند و به شعله كرمانى شهرت يافته است در آغاز جوانى در كمند عشقى آتشين گرفتار آمد و همين امر سبب گرديد كه شعرش شور و حال تازهاى يابد بعد از اين عشق مجازى به عشق عرفانى روى آورد و شعرش غناى بيشترى يافت . در سال 1372 مجموعهاى از سرودههايش با نام « از بلنداى سحر » با مقدمه مرشد و شاعر عارفپيشه دكتر محمد جواد نوربخش طبع و نشر شد كه مورد استقبال قرار گرفت چنان كه در اندك زمان نسخههاى آن ناياب گرديد بهتر آن است كه قسمتى ديگر از زندگىنامه او را از زبان خوش بشنويم :
« در روز دهم آذرماه 1324 در شهر كرمان در خانوادهاى كه با وجود فقر مادى از غناى معنويت برخوردار و در خانهاى به ظاهر محقّر امّا از عطر عشق و عرفان سرشار بود ديده به جهان هستى گشودم . پدرم بهشتى روان ، استاد محمد على ، آهنگرى نستوه از تبار كاوه بود كه خستگى ناشى از جدال با پتكهاى هيولائى و سندان و كوره و آتش سركش و گدازان را شبانگاهان با سير در مثنوى مولانا به ويژه مطالعهء مستمر « شمع