تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 174

مساهمون:

ص١٧٤

شاكر ( 1341 )

رضا شاكر فرزند على در ديماه سال 1341 شمسى در شهر اردكان چشم به جهان هستى گشود ، تحصيلات ابتدائى و دورهء متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد و چندى نيز به تحصيل دروس حوزوى پرداخت ازآن‌پس براى ادامه تحصيل به مشهد مقدس عزيمت كرد و در دانشكده الهيّات و معارف اسلامى دانشگاه فردوسى آن شهر به تحصيل پرداخت سرانجام موفّق به دريافت مدرك ليسانس شد و تا اخذ مدرك فوق ليسانس پيش رفت آنگاه به استخدام آموزش و پرورش درآمد و مأمور تدريس در دبيرستانهاى اردكان شد . شاكر درباره شروع شاعرى خود چنين مىنويسد : « چهارده‌ساله بودم كه با آهنگ و موسيقى كلمات حافظ آشنا شدم و قريحهء شاعرىام را بيدار ساخت از همان روزها سرودن شعر را آغاز كردم ، چيزهائى كه مىسرودم رقص شاخه‌ها ، خنده گلها و نغمهء جويبارها بود و از اين طريق به واژه‌ها جان مىدادم ، اوّلين استادم شيخ على بهجتى بود كه پدرانه و عاشقانه دستم را گرفت و به وادى ادبيات سوق داد و همهء ظرافت‌ها و نكته‌هاى آن را به من نشان داد . دومين استادم محمد حسين بهجتى « شفق » بود كه مرا به زير و بم‌هاى موسيقى شعر ، تصويرها و فضاهاى آن آشنا ساخت ، اندك‌اندك شعرم به مجلّات و روزنامه‌ها و مجموعه‌هاى شعر يكى دو شعرم را چاپ كردند . محافل ادبى و شبهاى شعر مرا فراخواند بعدها خود نيز به تشكيل انجمن‌هاى شعر دست زدم و در