خدايا ! بگير تازهداماد من * كه او باشد از يادگار حسن
بخوان اى چكاوك زمين خون شده * ز جور و جفا ، ديده جيحون شده
كه ليلا دو ديده به در دوخته * ز اشكش دل ياسمن سوخته
چرا بلبل دل صدا آمده ؟ * ربابم به شور و نوا آمده ؟
مگر طفل شيرخواره نالان شده ؟ * كه ليلا چنين دل پريشان شده ؟
حسينم ! بيا اصغرت ديدنىست * گل روى اكبر بسى چيدنيست
لب عاشقان در سماع بسته است * دل و روحشان از منى رسته است
حسينم ! به تو صد سلام ، صد درود * اگر « خادم » از شور شعرى سرود
و گر مرثيه گوى آل عباست * ببخشا تو او را ، هم اينك رواست
ميلاد مبارك امام حسن مجتبى عليه السّلام ميلاد نور
ببين امشب كه مهتابش دلاراست * ز ميلاد حسن عليه السّلام مه آشكاراست
به درياى تسلسل جز حسن كيست ؟ * مگر نام حسن بر دل عيان نيست ؟
ز ديده تا حسن صد اشك راه است * ز راه دل فقط يك بوسهگاه است
نگيرد خواب غفلت شيشه و سنگ * كه سرمه كى گشايد ديدهء تنگ
شقايق راز او در سينه دارد * نهان از چشم هر بيگانه دارد
وفاى عهد را حُسن و كمال است * ولايت با حسن در اتّصال است
حسن چون بزمگاه عشق افروخت * حسين در مكتبش اينگونه آموخت
كلامش توسن شهباز عشق است * سخنهايش همه از راز عشق است
زبان نالهء بلبل كه داند ؟ * ره كوى وفا جز گل كه داند ؟
به گيسوى تولّا مىزند چنگ * دل عاشق ندارد ميل آهنگ
خوشا صلحى كه تحميل جفا بود * كه يك زنجيرهاش در كربلا بود
وصيّتنامهء مولا همين بود * نظر با حضرت خاتم چنين بود