در باور زمانه نگنجد خيال تو * آرى ، حقيقتى ، به حقيقت فسانهاى
« زهرا » ى پاك ، اى غم زيباى دلنشين * تو خواندنىترين غزل عاشقانهاى
منطق عشق
آه ! غمهاى من بىكرانهست * گريههاى دلم بىبهانهست
با تو مىگويم اين را كه خوبى ! * در نگاهت غمى جاودانهست
دركى از عشق دارم خدايى * خلوتم با خدا عاشقانهست
چشم دارم به تصويرى از عشق * چشم و ابروى تو يك بهانهست
عشق ما گرچه زيباست ، امّا * حيف ! در حدّ يك آشيانهست
آه ! در حدّ اين آشيانه * مشكلم مشكل آبودانهست
بال در بال پرواز من شو * عشق را وسعتى بىكرانهست
منطق عشق را با تو گويم * گرچه لحن دلم كودكانهست