داورى ( 1245 - 1192 )
ميرزا محمّد ، متخلّص به داورى ، خطّاط چيرهدست و نقّاش هنرمند زبردست و شاعر والامقام ، سوّمين فرزند ميرزا شفيع وصال ، در سال 1228 هجرى قمرى ( 1192 ش ) در شيراز چشم به جهان گشود . علوم ادبيّه و عربيّه را فرا گرفت و در فنون خطّ و خوشنويسى به استادى رسيد ، خطّ شكسته و نستعليق را در كمال خوبى و زيبايى مىنوشت ، در نقّاشى و تذهيب چيرهدست بود ، از شاهكارهاى او در خطّاطى و نقاشى و تذهيب كتابت شاهنامهء فردوسى است كه به قول ديوان بيكى : « محمّد قلى خان قشقايى ايلخانى فارس طالب شد و او ( داورى ) شرحى به بحر تقارب مشتمل بر زحمت خود و تعريف كتاب و مدح ايلخانى بر آن بيفزود و ايلخانى هفتصد تومان نقد و دو طاقهشال كشميرى ممتاز و دو اسب خوب به او نياز كرد . »
ميرزا ابو القاسم فرهنگ ، برادرش ، دربارهء شعر داورى چنين مىگويد : « اشعار آبدارش از اندازهء توصيف بيرون و ديوان اشعارى نزديك به پانزده هزار بيت مدوّن است . از روى انصاف از آن زمان كه آغاز شعرسرايى شده ، تاكنون هيچ شاعرى را چنين طبعى قادر و سخنى عذب و سليس نبوده و به اين سلاست و روانى و فصاحت كس سخن نگفته و انواع شعر را همه نيكو فرموده . » « 1 »
هامش
( 1 ) - طرائق الحقائق .