پاكنژاد ( 1340 - 1303 )
دكتر سيّد رضا پاكنژاد فرزند ابو القاسم در سال 1303 هجرى شمسى در خانوادهاى مذهبى در شهر يزد چشم به جهان هستى گشود . خاندان او بيشتر از عالمان و بزرگان دين بوده و نسبش نيز به حضرت امام موسى كاظم ( موسى بن جعفر ) امام هفتم شيعيان عليه السّلام مىرسد .
پاكنژاد تحصيلات ابتدائى و دورهء متوسطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ازآنپس براى ادامهء تحصيل راهى تهران شد و به دانشگاه راه يافت و در رشتهء پزشكى به تحصيل پرداخت پس از طى مراحل فارغ التحصيل گرديد .
پاكنژاد پس از اتمام تحصيل به استخدام وزارت بهدارى درآمد و مأمور خدمت در زادگاهش گرديد و رياست بهدارى بيمههاى اجتماعى كارگران را عهدهدار شد و با صداقت و اخلاقى خوش و روئى گشاده به بيماران خدمت كرد .
پاكنژاد همان گونه كه انسانى وارسته و پاكنژاد بود شاعرى خوشقريحه و توانا نيز بود و با اينكه حرفهء پزشكى كمتر مجال شعر و شاعرى به او مىداد امّا در عين حال خود را از شعر دور نمىداشت و همواره با اهل شعر و ادب در مىآميخت .
پاكنژاد از طرف پدرى نسبش به بسمل « 1 » شاعر نامور مىپيوندد و از سوى مادرى
هامش
( 1 ) - بسمل تخلّص حاج على اكبر نواب شاعر نامور شيرازى است كه از اعاظم محققان و سخنوران قرن سيزدهم و متوفى 1262 قمرى و معاصر معتمد الدوله نشاط اصفهانى بود بسمل مىگويد :« بسمل » امروز منم در همه آفاق و « نشاط » * اصفهان فخر به او دارد و شيراز به من