حشمت ( 1330 - 1226 )
عبد الرّحيم حشمت از جمله شاعران نامور و تواناى عصر خود بود كه در سال 1226 هجرى شمسى در شيراز ديده به جهان گشود و سرانجام پس از يكصد و چهار سال زندگى شرافتمندانه ، در مرداد ماه سال 1330 چشم از جهان فروبست و در تكيه چهلتنان ، در جوار شيخ اسحاق اطعمه ، « 1 » به خاك سپرده شد .
حشمت بااينكه تحصيلات مرتّب و منظمى نداشت ، امّا بهعلت هوش سرشار و حافظهء قوى از دانش و معلومات ادبى كافى برخوردار شده بود و او را در زمرهء اساتيد شعر زمان خود مىدانستند .
حشمت از آغاز جوانى به شغل لوّافى اشتغال داشت و تا پايان عمر نيز در اين رشته به كار و فعاليت پرداخت و از اين رهگذر معيشت كرد و باعزّت و حرمت در ميان مردم بزيست . دكّانش محفل ارباب شعر و ادب بود و شاعران شيرازى و شعرايى كه از ديگر شهرها براى ديدن او به شيراز مىآمدند ، براى ديدن حشمت به دكّانش آمده و او را ملاقات مىكردند و از شعر و ادب سخن مىرفت .
حسن امداد ، پژوهشگر فاضل ، در كتاب « انجمنهاى ادبى شيراز » دربارهء او چنين مىنويسد :
هامش
( 1 ) - مولانا بسحق حلاج شيرازى معروف به شيخ اطعمه از آن روى كه در وصف اطعمه شعر سروده و ديوانش دوبار توسط انتشارات معرفت شيراز چاپ شده است .