برون از دل كه غم پا مىگذارد * مرا با خويش تنها مىگذارد
چه بايد كرد در جايى كه غم هم * دلِ بيچاره را جا مىگذارد
*
كنارم مىنشينى اى دل ، اى دل ! * چه خوب و نازنينى اى دل ، اى دل !
تو را دارم براى اينهمه غم * الهى بد نبينى ، اى دل ، اى دل !
*
هواى خلوت محراب كردم * دو چشم تشنه را سيراب كردم
دو ركعت « آه » از دل بركشيدم * دوباره ، سادگى را باب كردم
*
بيا از روحِ شبنم ، آب گيريم * ز پيچك ، راه و رسم تاب گيريم
نمايشگاهى از ديدار ، سازيم * نگاه عاشقان را قاب گيريم