جنابى ( 1303 )
محمّد على جنابى ، فرزند ولى محمّد ، در سال 1303 هجرى شمسى در شهر تبريز قدم به عرصهء حيات گذاشت ، تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را تا درجهء ديپلم ادامه داد و خود گويد : « به علّت مشكلات و ناملايمات زندگى از ادامهء تحصيل بازماندم و به شغل آموزگارى پرداختم و در سال 1326 به استخدام ادارهء آمار و ثبتاحوال درآمدم . چندى در رضاييه و مهاباد خدمت كردم ، ازآنپس به تبريز منتقل شدم و سرانجام در سال 1354 بازنشسته گرديدم . »
جنابى كه تخلّص شعرى خود را از نام خانوادگى برگرفته ، مىگويد : « از ايّام صباوت نسبت به شعر و ادبيّات علاقهء وافرى داشتم و در سال 1333 به انجمن ادبى شهريار راه يافتم و از اساتيد چندى بهرهمند شدم ، بهخصوص از استاد محمّد حسين شهريار بيشترين فايده و فيض را بردم . »
جنابى از انواع شعر به غزلسرائى بيشتر راغب است و قالب غزل را براى شعر خود برگزيده است و غزل را نيز نيكو مىسرايد .
نمونههاى زير از نظم اوست :
دلهاى ناشكيب
در بزم ما اگرچه ، جاى تو هست خالى * از يادت اى پرىرو ! فارغ نشد خيالى