جليلى ( 1302 )
آيتاللّه عبد الجليل جليلى ، فرزند مرحوم آيتاللّه حاج شيخ محمّد هادى ، در سال 1302 هجرى شمسى در كرمانشاه پا به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و متوسّطه را در زادگاهش به پايان رسانيد ، ازآنپس در سال 1322 به دانشگاه راه يافت و در رشتهء حقوق به تحصيل ادامه داد و به اخذ درجهء ليسانس توفيق يافت .
جليلى به موازات تحصيلات جديد ، به فراگيرى علوم قديمه پرداخت ، نخست در زادگاهش به تحصيل مقدّمات اشتغال ورزيد ، ازآنپس رهسپار شهر قم شد و حدود چهارده سال از محضر آيتاللّه بروجردى و ساير اعاظم حوزه كسب فيض كرد ، سپس به كشور عراق عزيمت نمود و از اساتيد آن سامان نيز بهرهمند گرديد و قريب شش سال نيز در نجف اشرف توقّف كرد و از درس خارج آيتاللّه سيّد ابو القاسم خويى و آيتاللّه شيخ حسين حلّى و آيتاللّه ميرزا باقر زنجانى استفاده كرد و به دريافت جواز اجتهاد نايل گرديد و اين اجازات در آخر كتاب التعليقة القصوى به چاپ رسيده است .
جليلى پس از تكميل تحصيلات در سال 1336 به كرمانشاه مراجعت كرد و از طرف آيتاللّه بروجردى همان سال طىّ حكمى به سرپرستى حوزهء علميهء آن شهر منصوب گرديد و پس از بيست و پنج سال تصدّى امور حوزه و تدريس طلّاب علوم دينيّه به تهران عزيمت كرد و در اين شهر رحل اقامت افكند .
جليلى آثار و تأليفاتى نيز دارد كه از آن جمله است : كتاب قضاء ؛ كتاب اجاره ؛ كتاب