آسمان مىرويد
به هر آسمان كه مىنگرى
كهكشانى . . .
ترا بالانشين ازلى
براى اين زمين ناتمام
در سينهى فردايى بزرگ نوشته است !
پستوى بنفش ديوار
گنجشك
دلش را در
پستوى بنفش ديوار
پنهان مىكند
او مىپندارد
غروب در گلوى گرم چراغ
شب شب
سياهى مىريزد
سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 443
مساهمون: سيد محمد باقر برقعى
ص٤٤٣