در روزنامههاى پارس ، بهار ايران ، اقيانوس ، و خورشيد ايران منتشر مىشد .
پزشكى از پانزدهسالگى به سرودن شعر پرداخت و بعد از شهريور 1320 به عضويّت انجمنهاى ادبى سالار و فارس درآمد و از محضر اساتيد شعر و ادب چون دكتر صورتگر ، محمّد حسين استخر ، حبيب اللّه نوبخت و محمّد صادق ستوده كسب فيض كرد و هنگام اقامت تهران در شبهاى شيراز در منزل معدّل حضور مىيافت .
پزشكى از نويسندگان و شاعران توانا و آزادىخواه بود و با سرودن اشعار ملّى و ميهنى منويّات خود را بيان مىكرد و در سال 1343 با سرودن مسمّط و ترجيعبند « كلوخانداز را پاداش سنگ است » در مورد قتل حسنعلى منصور ، نخستوزير وقت ، به صورت پلى كپى منتشر ساخت و به همين دليل مدّتى تحت تعقيب مقامات امنيتى قرار گرفت . اين مسمّط در سال 1358 در مجلهء سپيد و سياه چاپ گرديد .
پزشكى شاعر پرشور و آزادىخواه بود و بااينكه شاعرى غزلسرا بود ، امّا در انواع شعر طبعآزمايى مىكرد . سرانجام بامداد جمعه هشتم آذرماه سال 1364 در تهران چشم از جهان فروبست و در بهشت زهرا مدفون گرديد . نام خانوادگى پزشكى را از آن روى برگزيد كه پدر و عمويش ميرزا ابراهيم ، هر دو از پزشكان شيراز بودهاند .
راه عشق و عاشقى
به رخ سياه چشمان نظر ار بود گناهى * بگذار تا گناهى ، بكنيم گاهگاهى
همهشب ستاره ريزد ، ز دو چشم بركنارم * به خيال چشم مستى ، به هواى روى ماهى
شب و روز در فراقش ز تو دور بسكه نالم * شده دل ز غصّه كوهى ، شده تن ز رنج كاهى
دل عاشقان مسكين ، مشكن بترس آن دم * كه شبى نيازمندى ، بكشد ز سينه آهى
تو ز اشتباه روزى ، قدمى به خانهام نه * كه رسد دلى به كامى ، چو كنى تو اشتباهى
همه عمر اى « پزشكى » ره عشق و عاشقى پو * كه به عمر خود نيابى ، به از اين طريق ، راهى