دريادلى بر ساحلى اسرار مىجست * دريا پياپى موج را تفسير مىكرد
تابوت خورشيد از فراز قلّه مىرفت * در سوك او رنگ افق تغيير مىكرد
در چشمه مىخيسيد عكس تشنه آن قدر * تا در زلال آب هم تأثير مىكرد
وقتى كبوتر خون خود مىريخت بر خاك * هفت آسمان پرواز را تكبير مىكرد
كلام پلنگ
وقتى كه مىزنيد ز دل جار جنگ را * من مىروم كه نعل كنم اسب لنگ را
يادم نمىرود پدرم را ، دو سال پيش * شرطى نمود و داد به دستم تفنگ را
من ماندهام ، چگونه بپويم شبانه روز * اين كورهراه صعب پر از تخته سنگ را
پاييز مىسرود برايم به لحن باد * مرثيههاى زرد درختى قشنگ را
اى اهل نور از چمن سبز كوچ شب * كى مىكنيد خيمهء اين خلق تنگ را
چندى است مرغ عزم برايم نخوانده است * با لهجههاى كوه كلام پلنگ را