اوليايى ( 1316 )
دكتر مصطفى اوليايى ، فرزند نصر اللّه ، در سال 1316 هجرى شمسى در يكى از روستاهاى ملاير پا به عرصهء حيات گذاشت . تحصيلات ابتدايى و دورهء متوسّطه را به پايان رسانيد و در سال 1326 به اخذ ديپلم كشاورزى نايل گرديد . ازآنپس به استخدام آموزش و پرورش درآمد و در مدارس شهر خود به تدريس اشتغال ورزيد .
اوليايى در سال 1344 ضمن خدمت آموزشى به دانشگاه تهران راه يافت و در رشتهء زبان و ادبيات عرب به تحصيل پرداخت و به دريافت مدرك ليسانس و آنگاه فوق ليسانس توفيق يافت و دورهء دكترى همين رشته را پى گرفت و در سال 1355 فارغ التّحصيل شد و به دريافت دكترى فرهنگ عربى و علوم قرآنى دستيافت . وى از سال 1353 عضو علمى دانشگاه تربيت معلّم به شمار مىرود .
اوليايى از كودكى علاقهء وافرى به امور مذهبى و دينى داشت و در نوجوانى به فرا گرفتن تجويد قرآن پرداخت و نخستين تأليفى كه از او طبع و نشر شد ، در زمينهء اثبات توحيد و نبوّت بود كه قبل از ورود به دانشگاه منتشر كرد .
دكتر اوليايى از يازدهسالگى به سرودن شعر پرداخت و بيشتر سرودههايش در زمينهء امور اعتقادى و انقلاب اسلامى است و روى همين اصل ، در سال 1359 نيز راهى جبهههاى جنگ شد و براى تهييج جوانان و تقويت روحيّهء رزمندگان اشعارى مىسرود ؛ تا جايى كه به دريافت سكّهء مقاومت و ديپلم افتخار از سوى ستاد مشترك