اولاد ( 1329 )
غلامحسن اولاد ( م . انديش ) در سال 1329 هجرى شمسى در روستاى دهرم فيروزآباد فارس چشم به جهان گشود . پدرش فرج اللّه نيز اهل شعر و فضل و ادب است .
اولاد ، از دوران كودكى خود بدينگونه ياد مىكند : « دهرم ، زادگاهم بود . همانجا به مكتب رفتم و تركه و ملّا . خانهء ما تا آنجا كه يادم هست ، پر بود از كتاب و ديوانهاى گوناگون شعر . مادر بزرگم هميشه با لحنى بسيار متين و آرام قرآن مىخواند و تكيه كلامش « يا باب الحوائج » بود . پدر بزرگم وقتى تفنگ را زمين مىگذاشت ، شاهنامه را برمىداشت . روزگار بدينسان گذشت ، با آب چاه وقفى و مشك و زالو . . . »
اولاد ، براى تحصيل به فيروزآباد رفت و دورهء دبيرستان را به پاى برد و ديپلم طبيعى گرفت . آنگاه به خدمت نظاموظيفه درآمد و به عنوان سپاه عدالت در شهرهاى سارى و طبس سربازى را تمام كرد و به شيراز بازگشت و به استخدام دادگسترى درآمد و شاهد دعواى زيد و عمرو شد .
اولاد ، شعر گفتن را از ده - دوازدهسالگى مشق كرد و در دبيرستان با راهنمايى دبيرش ، عبّاس تبر زد ، نشريّهء آواى قاموس را داير كرد و نوشتههايش در آن درج مىشد و از همان سالها شعرهايش را براى راديو شيراز و مجلّهها مىفرستاد و مورد استفاده قرار مىگرفت و در همين سالها بود كه شعر را جدّى گرفته بود و اشعارش در