الهامى ( 1258 )
دكتر عبد الحسين الهامى در سال 1258 هجرى شمسى در كرمانشاه چشم به جهان گشود . پدرش ميرزا احمد بيك متخلص به الهامى شاعرى توانا و عارفى فرزانه بود و به ائمهء اطهار و دودمان پيامبر اكرم به خصوص سيد الشهداء ارادت و اخلاص كامل داشت و « كتاب باغ فردوس » و كتاب « منظر حسن » و كتاب « حسينيه » در اين زمينه است . وى سه پسر داشت كه هر سه شاعر بودند يكى عبد الحسين و دوّمى ابو الحسن و سه ديگر ابو القاسم لاهوتى شاعر نامور و پرآوازه كه در جوانى ترك يار و ديار كرد و به كشور اتحاد جماهير شوروى سابق پناهنده گشت و تا پايان عمر در آن كشور بزيست و آثار چندى از خود به يادگار گذاشت .
الهامى تحصيلات مقدماتى را در زادگاهش به پايان رسانيد چون به حرفهء پزشكى علاقه داشت چندى در شهر خود نزد برخى از اطباء حاذق به آموختن پرداخت ازآنپس به تهران عزيمت كرد و در دار الفنون به تحصيل در رشتهء پزشكى ادامه داد و ديپلم خود را گرفت و سپس به شهر خود بازگشت و به مداواى بيماران مشغول شد .
دكتر الهامى قريحهء شاعرى را از پدر به ارث برد و در جوانى همراه پدر به مجامع ادبى كرمانشاه مىرفت و از محضر بزرگان شعر و ادب بهرهمند مىشد و در ضمن با عارفى وارسته بنام حاج داداش ملقب به مستشار على آشنا مىشود و محفلى از دوستان داير مىنمايد بنام اخوان صفا كه بعد مجلهاى نيز به همين نام داير و نشر