خصوص ابا عبد اللّه الحسين سيد الشّهداء عليه السّلام ارادت و اخلاص كامل داشت . شبى خواب مىبيند امام حسين عليه السّلام به او مىگويد :
تو شاعرى ؛ چرا براى ما مرثيهسرايى نمىكنى ؟ وى از خواب بيدار مىشود و قدرت و توانايى نظم شعر را در خود احساس مىكند و به همين مناسبت از اين زمان نام « الهامى » را بر خود مىنهد و مرثيت حسين بن على عليه السّلام را در بحر تقارب مىسرايد .
اين كتاب به نام « باغ فردوس » معروف مىشود و در سال 1327 در كرمانشاه به همّت حاج حسن مشيرى چاپ و نشر مىگردد .
الهامى از شاگردان شاعر والامقام و عارف وارسته ، حسينقلى خان سلطانى بود و از محضر او كسب فيض كرد و در رسيدن به سرمنزل سير و سلوك از اين استاد عارف به كمال مطلوب رسيد ؛ تا جايى كه استاد در مقدّمهء كتاب « باغ فردوس » قطعهاى سروده كه چنين آغاز مىشود :
گر الهامى آن خادم اهل بيت * ز شاگردى من سرافراز شد
ز سرّى كه حقّ در دل او نهفت * زبانش كليد درِ راز شد
ديوان بيكى ، دربارهء مقام و منزلت شاعرى الهامى چنين مىنويسد : « امّا در مراتب شاعرى خاص و شيوهء مخصوصش همان اشعار به بحر تقارب است كه در آن مقام كارش به سرحدّ كرامت و الهام رسيده ؛ ليكن قصايدى هم كه در مدايح موالى عرضه مىكند به هر بحر و وزن كه عنوان مىكند ، بهتر از همگان از عهده برمىآيد . »
الهامى داراى فرزندانى بوده كه همه از قريحهء شاعرى برخوردار بودهاند و نامهايشان به ترتيب : دكتر عبد الحسين الهامى ، مهندس ابو الحسن الهامى متخلّص به « سبحانى » و ابو القاسم لاهوتى ، شاعر انقلابى ، مشهورترين آنان بود كه سالها در كشور اتّحاد جماهير شوروى اقامت داشت و در شهر مسكو درگذشت و در همان شهر به خاك سپرده شد . الهامى غير از منظومهء « باغ فردوس » چند اثر ديگر نيز از او به شرح زير نوشتهاند : حسن منظر ؛ بستان قائم ؛ باغ ارم ؛ اندرزنامه ؛ مسعودنامه ؛ ديوان دفتر