ابن امين ( 1379 - 1297 )
آيتاللّه سيد علينقى امين ، در سال 1297 هجرى شمسى در سبزوار تولّد يافت .
و سرانجام در بيست و هفتم ارديبهشتماه 1379 چشم از جهان فروبست و جنازهاش با تجليل تشييع و در جوار حرم مطهر عبد العظيم در شهر رى به خاك سپرده شد پدرش سيد حسن امين الشّريعه ، در زمرهء علماى اعلام و آزادىخواهان و مشروطهطلبان بود .
سيد علينقى امين ، تحصيلات خود را در رشتهء منقول و معقول در زادگاهش به انجام رسانيد و در سال 1344 به تهران مهاجرت كرد و امامت مسجد خاتم الانبياء تهران پارس را عهدهدار گرديد . خود مىگويد : « اكثر اوقات خويش را صرف مطالعهء كتب ادبى و عرفانى و تاريخ و سير و كتب علمى و عملى نموده و تا امروز متجاوز از سى سال از مراحل زندگى را طى كرده ، لحظهاى از تحصيل كمالات عقليّه و نقليه و علميه در خور وسع و استعداد خود غفلت نورزيدهام . »
آيتاللّه امين ، كه در شعر از ذوق و قريحه و استعداد كافى برخوردار است و « ابن امين » تخلّص مىكند ، از آغاز جوانى به سرودن شعر پرداخت وى در سال 1347 نخستين اثر منظوم عارفانهء خود را به نام « منطق عارفان » طبع و نشر كرد . خود دراينباره مىگويد : « چون ضمن مطالعات قصهء يوذاسف و بلوهر حكيم ، كه در كتب احاديث معتبر مضبوط ، و داستانى است مشتمل بر مواعظ و نصايح ، و گلستانى است كه مشام جان از استشمام روائح آن تازه مىشود ، نظر مرا جلب كرد ، تصميم گرفتم آن را به نظم