فولادى ( 1303 )
حاج حسين فولادى ، فرزند اسماعيل ، در سال 1303 هجرى شمسى در شهر قم چشم به جهان گشود . پس از تحصيلات ابتدايى ، دورهء متوسطه را ادامه داد و تا سوم دبيرستان پيش رفت ، اما ناگزير شد به پدرش مدد برساند و در امر كشاورزى ياور او باشد و مدت سى سال نيز در كار كشاورزى فعاليت كرد ، اما كمتر سود جست . ازآنپس شغل كشاورزى را رها كرد و در بازار به كسب و تجارت اشتغال ورزيد و در رشتهء قماشفروشى به كار پرداخت و چون مردى خليق و مردمدار است موجب رونق كسبش گرديد .
فولادى قريحهء شعر و ذوق شاعرى را از پدربزرگ مادرى خود ، مرحوم كربلايى محمد حسن علاف به ارث برد ، زيرا وى داراى طبع شعر بود و به مقتضاى حال اشعارى مىسرود .
فولادى كه تخلص شعرى را از نام خانوادگى خود برگزيده است ، از سال 1340 به شعر و شاعرى پرداخت و در انجمن ادبى شهر خود كه به رياست مرحوم حسين حسينى تشكيل مىشد ، شركت مىجست و از اعضاى برجستهء آن به شمار مىرفت و آثارش نيز بيشتر در روزنامهء محلى استوار به چاپ مىرسيد .
فولادى شاعرى خوشذوق و در شعر از استعداد كافى برخوردار است و در سرودن انواع شعر طبعآزمايى كرده و از عهدهء آن به خوبى برآمده است . اشعارش شامل دو بخش مىباشد كه قسمى از آن به مدايح و مراثى اهل بيت عصمت و طهارت ( ع ) اختصاص دارد .
فولادى در سال 1370 كه روزنامهء اطلاعات در صفحهء جوانههاى انديشه موضوع مهر مادر را به مسابقه گذاشت او در ميان بيش از دو هزار شركتكننده يكى از برندگان