فرّخ ( 1360 - 1275 )
سيد محمد جواهرى ، متخلص به فرّخ ، در سال 1275 هجرى شمسى در شهر مشهد از مادر زاد . پدرش سيد احمد جواهرى ، متخلّص به دانا ، از اديبان و دانشمندان خراسان بود .
فرّخ علوم مقدماتى را در مدارس قديمهء آن شهر و فنون ادب را از محضر مرحوم شيخ محمد حسين سبزوارى و پدر خود آموخت و چون در خانوادهء شعر و ادب پرورش يافت ؛ قريحهء شاعرى در وى بيدار شد و در هشتسالگى به نظم شعر پرداخت و سرانجام يكى از شعراى نامور خراسان گرديد .
فرّخ دو دوره از طرف مردم قوچان به نمايندگى مجلس شوراى ملى انتخاب شد و سالى چند تصدى امور آستان قدس رضوى را داشت و چندى نيز كفالت استاندارى خراسان را عهدهدار بود ، ازآنپس سوداى مشاغل سياسى و ادارى را از سر بدركرد و انزوا و گوشهگيرى برگزيد .
فرّخ مسافرتهاى بسيارى در داخل و خارج از كشور كرد و در سال 1323 به دعوت دولت ازبكستان با سمت رياست هيئتى براى شركت در جشن بيست و پنجمين سال تأسيس ازبكستان به تاشكند رفت .
فرّخ در اواخر عمر اوقات خود را بيشتر به مطالعهء دواوين شعرا و تذكرهها مصروف داشت و تذكرهء سفينهء فرخ ( در دو مجلد ) از كارهاى اوست و نيز تصحيح و چاپ مجمل فصيحى ( در سه مجلد ) به كوشش او انجام شد . ديوانش شامل چهار هزار بيت شعر به چاپ رسيد و در چند سال قبل ، هنگامى كه فرخ به هفتادمين سال خود رسيد ، دوستان ادبىاش كتاب يادبودى كه مشحون اشعار شعرا در ستايش او سروده بودند ، چاپ و منتشر ساختند و انجمن ادبى خراسان نيز سالها به رياست او اداره شد و در سال 1360 شمسى