فرجيان ( 1313 )
مرتضى فرجيان ، فرزند عبد اللّه ، در چهاردهم مردادماه 1313 در خانه كوچكى واقع در انتهاى كوچه خراسانىهاى جنوب تهران پا به عرصهء وجود گذاشت . تحصيلات ابتدايى را در دبستان شريعت و دورهء متوسطه را در دبيرستان اميركبير و دار الفنون بهپاى برد و در رشتهء طبيعى ديپلم گرفت . آنگاه به استخدام وزارت آموزش و پرورش درآمد و مأمور تدريس در دبيرستانهاى شهريار و عليشاه عوض گرديد . در خلال كار آموزشى ، در سال 1339 در رشتهء ادبى ديپلم گرفت . پس از آن به دانشگاه تهران راه يافت و در رشتهء علوم اجتماعى به تحصيل پرداخت و در سال 1342 به دريافت ليسانس نايل آمد .
فرجيان از همان دوران كودكى به خواندن كتابهاى ادبى علاقه داشت و با مطالعه ديوانهاى سعدى و حافظ قريحهء شاعرى در وى بيدار گشت و در سال 1342 با روزنامهء توفيق همكارى خود را آغاز كرد و با طنزنويسى كار را شروع نمود و تا سال 1350 كه روزنامهء توفيق توقيف گرديد ، اين همكارى ادامه داشت .
فرجيان مىگويد : « روزنامهء توفيق مكتبى بود كه بسيارى از شعرا و نويسندگان صاحبنام كشور در آن كسب مهارت و تقويت ذوق و قريحه كردند و من نيز بيشترين بهره را در اين مكتب بردم ، بهطورى كه در سال 1354 عملا مسئوليت هيئت تحريريهء اين نشريه به من سپرده شد . »
فرجيان پس از پيروزى انقلاب با همكارى كيومرث صابرى ( گلآقا ) و مهندس مرتضى خدابخش در تلويزيون برنامهء كوتاه ( سنگ مفت ، گنجشك مفت ) را برعهده گرفته كه به صورت نمايشنامه اجرا مىشد .
فرجيان در سال 1362 بازنشسته شد و همكارى خود را با نشريات ياقوت ، فكاهيون ،