طالع ( 1293 )
عبد اللّه طالع ، شاعر ، تصنيفساز ، موسيقىدان و خوانندهء توانا در سال 1293 هجرى شمسى در شهر همدان از مادر زاد ، تحصيلاتش را در مدرسهء آليانس زادگاهش به پايان رسانيد ، آنگاه به تهران عزيمت كرد و در رشتهء ادبيات و زبان فارسى به تحصيل ادامه داد و فارغ التحصيل گرديد و با زبانهاى انگليسى و فرانسه آشنايى يافت . ازآنپس به كار تجارت پرداخت ، امّا از كار شعر و هنر غافل نماند .
طالع از چهاردهسالگى به شعر و شاعرى پرداخت و در دوران تحصيل از استادانى چون امير خان مينو و آقا على يزدى و سيد احمد هدايتى كسب فيض كرد ، آنگاه به انجمن ادبى همدان راه يافت و با اساتيدى چون آزاد همدانى ، مفتون كبريايى ، ناهيد الستى ، احمد ساجدى ، جعفر پيدا ، و بديعى آشنايى يافت و رموز شعر و فنون آن را از آنان آموخت ؛ تا اينكه به محضر شاعر عارفپيشه يوسفزاده غمام همدانى رسيد و از گنجينهء دانش و عرفان او بهرهمند شد ، در اين زمان آثارش در روزنامهها و مجلههايى چون شفق سرخ ، توفيق ، ايران ، گلهاى رنگارنگ ، عالم نسوان ، و كانون شعرا به چاپ مىرسيد .
طالع هجدهساله بود كه نخستين تصنيف خود را به نام " باد خزان " در دستگاه ابو عطا سرود و در سال 1311 با شاعر نامدار و نوازندهء چيرهدست و خواننده توانا ، عارف قزوينى ، كه در همدان مىزيست آشنايى يافت و در زمينهء تصنيفسازى از استعداد خلاقه او بهرهمند شد .
عبد اللّه طالع در موسيقى از مهارت كافى برخوردار است و ويولون را با استادى مىنوازد و همراه ساز با صداى دلنوازى زمزمه مىكند و شور و حالى ايجاد مىنمايد . وى از سال 1312 تا 1319 گاهى در تهران و گاهى در زادگاهش به تنظيم نمايشنامهها پرداخته