صفورا ( 1320 )
صفورا محجوبى اصيل ، فرزند احمد ، در سال 1320 هجرى شمسى در شهر لاهيجان چشم به جهان گشود و در زادگاهش تحصيلات ابتدايى و متوسطه را به انجام رسانيد .
صفورا از نوجوانى به موسيقى و نقاشى و شعر علاقه و دلبستگى داشت خود مىگويد :
« به اقتضاى زن بودن نتوانستهام جهت ادامهء تحصيل به دانشكدهء هنرهاى زيباى تهران بروم ، لذا تشنگى دانستن و التهاب درونم را با درياى شعر سيراب نمودم ، شعر همهء زندگى من شد » .
صفورا از نوجوانى به شعر و شاعرى پرداخت و در آغاز ، شعر به سبك كلاسيك مىسرود و شاعرى غزلسرا بود ، خود دراينباره مىگويد : « از روزى كه ديدم حرفهاى زيادى براى گفتن دارم شعر به صورت نيمايى مىگويم . »
صفورا اولين مجموعهء شعر خود را به نام " گلبرگ " به چاپ رسانيد كه آن را سياهمشق دوران دخترى خود مىداند و دومين مجموعه شعرش را به نام " پيش از طلوع " طبع و نشر كرد و در ضمن مجموعههاى ديگرى نيز به نامهاى " بعد از خورشيد " و " صددرجه زير صفر " آماده چاپ دارد .
صفورا در سال 1338 ازدواج كرد و داراى چهار فرزند است كه همگى عاشق هنرند ، خصوصا موسيقى و نقاشى و شعر ، و جملگى از خطى خوش نيز برخوردار مىباشند .
صفورا در سالهاى گذشته در باشگاه جوانان و فرهنگ و هنر و شبهاى شعر شركت مىنمود و چند بار در جلسهء شعرخوانى تلويزيون گيلان حضور به هم رسانيد و چندى نيز رپرتر روزنامهء اطلاعات بود و از سال 1369 از لاهيجان به تهران مهاجرت نمود و در اين