شيدا ( 1341 )
على رضا نسائى ، متخلص به شيدا ، در سال 1341 شمسى در شهر كاشان قدم به عرصهء حيات نهاد . پدرش محمد نسائى ، فردى زحمتكش بود و با فقر و تنگدستى روزگار گذرانيد .
نسائى تحصيلات ابتدايى را بهطور روزانه و دورهء راهنمايى را شبانه به پايان رسانيد و چون مسئوليت زندگى به دوشش افتاد از ادامهء تحصيل بازماند . وى از سيزدهسالگى به نظم شعر پرداخت و چون از استعداد خوبى برخوردار بود در سال 1359 با دو تن از شعراى برجستهء كاشان ، وارسته و حداد ، آشنايى يافت و براثر تشويق آن دو تن به انجمن ادبى صبا راه يافت و از راهنماييها و ارشادات استادانى چون على شريف و دكتر بهنيا بهرهمند گرديد .
شيدا از سال 1364 براى تلاش معاش راهى تهران شد ، در عين حال از جلسات انجمن ادبى صبا پا نكشيد و همچنان خود را به انجمن مىرساند . وى به شيوهء شعراى هندىسرا غزل مىسرايد . در سال 1360 مجموعهاى به نام " رنجنامه " در قالب دوبيتى به چاپ رسانيد و در سال 1368 مجموعهء ديگرى به نام " يادنامهء صبا " شامل اشعار شعراى انجمن منتشر ساخت و نيز كتابى به نام " پندنامه " حاوى نظم و نثر در دست دارد كه هنوز به اتمام آن توفيق نيافته است .
بار غم ايّام
سوداى تو آن نيست كه از ياد برافتد * كى در سرم اى دوست هواى دگر افتد
از فقر منال اى دل و بر نخل نظر كن * كاسوده ز سنگ است اگر بىثمر افتد