شهره ( 1371 - 1285 )
احمد نعمت اللهى ، كه در شعر شهره تخلص مىكند ، فرزند على اكبر ، در سال 1285 هجرى شمسى در شهر قم قدم به عرصهء هستى نهاد ، علوم جديده و قديمه را در زادگاه فرا گرفت ، از جوانى به مطالعهء طريقتها و مذاهب مختلف پرداخت و در اينباره تحقيقات بسيار كرد و اطلاعات عميقى كسب نمود و در هر طريقتى داخل شد و با رسم و راه و افكارشان آشنايى يافت و در بيست و يكسالگى نتيجهء مطالعات خود را در اين زمينه به رشتهء تحرير كشيد و آن را به نام " اندرزنامه " موسوم ساخت كه تاكنون طبع و نشر نشده است .
شهره ، شاعرى خوشذوق و آزاده و توانا بود و در شعر به جنبهء رآليست آن بيشتر توجه داشت . در سال 1322 مجموعهاى از اشعار اجتماعى خود را به نام " نسرين و آزاد " انتشار داد و بعد مجموعهء ديگرى به نام " عالم انتقام " از او بهچاپرسيد و آخرين اثر منظومى كه از او طبع و نشر شد " انديشههاى من يا دامنههاى خيال " نام دارد .
شهره ، شاعرى باذوق ، خوشمشرب ، عارفپيشه و دوستداشتنى بود و با قرآن و مفاهيم آن آشنايى داشت و تا آنجا كه نگارنده آگاهى دارد بيشتر قرآن را از حفظ داشت و بر گفتارش شاهدى از آيات ذكر مىكرد . وى در جوانى به استخدام وزارت پست و تلگراف درآمد و سالها در قم به خدمت پرداخت و سرانجام بازنشسته شد و اوقات خود را بيشتر به مطالعه مىگذرانيد . سرانجام در آبانماه 1371 شمسى چشم از جهان فروبست .
دولت عشق
من كه با ياد تو پيوسته وصالى دارم * ديگر از آتش هجران چه ملالى دارم
همدم شاهد خويشم چه غم از فتنهء دهر * همنشين دلريشم من و حالى دارم