شعله ( 1315 )
منوچهر محجوبى ، كه در شعر شعله تخلص مىكند ، فرزند محمد على ، در سال 1315 هجرى شمسى در باختران ( كرمانشاه ) ديده به جهان گشود . در هفتسالگى پدر خود را از دست داد و دهساله بود كه با خانوادهء خود به اصفهان كوچيد و در آن شهر رحل اقامت افكند .
شعله تحصيلات ابتدايى را در دبستان بدر كرمانشاه و پهلوى اصفهان به پايان برد و دورهء متوسطه را در دبيرستان صارميه اصفهان به انجام رسانيد .
شعله از سيزدهسالگى به شعر و شاعرى پرداخت و به عضويت انجمنهاى ادبى كمال و پروانه درآمد .
اينك چند نمونه از شعر او :
قبالهء دل
شدهست بادهء عشقت ز بس حواله دل * لبالب از مى مهرت بود پيالهء دل
شب فراق تو اى مه گريستم تا صبح * به ديده خواب نيامد ز آه و نالهء دل
چه حاجت است دهم شرح عشق روى مهت * گواه عشق تو ثبت است در رسالهء دل
به ياد روى تو هر شب ز آب ديدهء خود * هزار بار دهم تا سحر غسالهء دل
به دست عشق تو مفتوح گشت كشور جان * به غنچهء لب تو مهر شد قبالهء دل
بتا ! دمى قدمت رنجه كن به محضر عشق * كه بلبل و گل و شمعاند جمع و لالهء دل
تفقّدى به من ار پير مىفروش كند * بهاى باده دهم زهد چند سالهء دل
غمين مباش اگر « شعله » جان دهد از هجر * تو شاد زى به جهان اى مهين سلالهء دل