از مراجعت به ادارهء كل هواپيمايى كشورى در سال 1353 بنا به درخواست خود بازنشسته گرديد .
جمالى پس از بازنشستگى تا سال 1362 با مهندسين مشاور كار و دانش همكارى كرد و در پروژههاى عظيم ساختمان تئاتر شهر و تكميل ساختمان نيمهتمام مجلس شوراى ملى و سالن جديد مجلس و دانشگاه صنعتى شريف ( آريامهر ) و كنفرانسهاى بين المللى و صدا و سيماى مشهد و دانشگاه رازى كرمانشاه و بنياد نمازى شيراز و پروژهء چوب و كاغذ مازندران ( چوكا ) مشاركت نمود و در بهار سال 1362 به علت عمل آب مرواريد چشم فعاليتهاى ساختمانى خود را تقليل داد و در حال حاضر در سمت كارشناس رسمى وزارت دادگسترى مشغول خدمت مىباشد .
مهندس جمالى با اينكه در رشتهء رياضى داراى استعداد كافى بود ، امّا در رشتهء ادبيات از ذوق و قريحهء زيادى برخوردار است . دوران بازنشستگى مجال بيشترى يافت كه در شعر و شاعرى از قريحه خود بهره گيرد و اوّلين مجموعه شعر خود را به نام « خارى در گلزار » با خط زيباى على عريانى و با همت فاضل ارجمند احمد كرمى بهچاپ رساند و پس از آن مجموعههاى ديگرى به نامهاى : رهاورد ، سراب زندگى ، گرداب عشق ، و شكاف در آيينه ، را طبع نشر كرد و مجموعههاى : ميكده ، صهباى عرفان ، داروندار دل ، را تدوين و آماده چاپ نموده است .
جمالى در سرودن شعر تركى نيز مهارت دارد و مجموعهاى از اشعار تركى خود را جمعآورى نموده ، امّا تاكنون توفيق نشر آن را نيافته است .
اينك چند نمونه از نظم او :
نمىسازد
دگر بر درد جانم باده هم درمان نمىسازد * وصال يار هم چاره به اين هجران نمىسازد
به تار رشتهء عمرم گره افتاده از صد جا * دگر دست فلك هم كار من آسان نمىسازد
به جور چرخ تا گردم رضا نامم رضا كردند * معافم درد پيرى هم از اين عنوان نمىسازد