تخطي إلى المحتوى الرئيسي

سخنوران نامى معاصر ايران ( فارسي ) — صفحة 1720

مساهمون:

ص١٧٢٠

سپاس ( 1302 )

اصغر سپاسگزار ، كه در شعر سپاس تخلص مىكند ، در پنجم بهمن‌ماه 1302 هجرى شمسى در شهر همدان تولد يافت . كودكى شيرخواره بود كه مادرش را از دست داد و مادربزرگش عهده‌دار سرپرستى او گرديد و پس از درگذشت وى تحت حمايت دايىاش قرار گرفت و در دورهء نوجوانى از محبتهاى دختر عموى خود ، كه عيال دايىاش بود ، برخوردار گرديد . پدرش على اكبر مردى بىسواد و كارگرى سختكوش بود . چون به تدخين چپق و خوردن ترياك معتاد بود ، نمىتوانست به فرزندش توجهى داشته باشد ؛ زيرا خود با فقر و تنگدستى و بىخانمانى دست به گريبان بود . سپاسگزار در كودكى به مكتب رفت و خواندن و نوشتن آموخت . او مىگويد : « خانواده و بستگانم همه كارگر و همه بىسواد و امّى بودند و در چنين شرايطى با سختى و دشوارى تا كلاس سوم دبيرستان بيشتر نتوانستم به تحصيل ادامه دهم . » سپاسگزار چندى به شغل آموزگارى پرداخت و مدتى نيز كارمند ادارهء غله و نان گرديد و سرانجام به استخدام ژاندارمرى درآمد و پس از سالها خدمت بازنشسته شد . سپاسگزار از كودكى قريحهء شعر در او ظاهر گرديد و براى كودكان جملاتى شعرگونه مىگفت . خود مىگويد : « من از كودكى به علت كمرويى و خجالتى بودن سروده‌هايم را براى هيچ‌كس نمىخواندم و در آغاز شاعرى به نوحه و مرثيه‌سرايى پرداختم . به دليل كمرويى نيز در هيچ انجمن ادبى عضويت نيافتم ، امّا از مطالعه دواوين شعر بزرگان ادب غافل نماندم و از اين رهگذر توشه‌اى در شعر خود برگرفتم . » اين است نمونه‌هايى از شعر او :